Waluta:

Wyszukaj na stronie

Menu

Zarezerwuj nocleg:

Miejscowość:
Przyjazd:
Wyjazd:
Ilość osób:

Wynajmij samochód w Hiszpanii
Wynajmij hotel w Hiszpanii

Oferty sprzedaży:

Praktycznie nowa willa w otoczeniu pól golfowych Las Colinas Golf
499.000 €
Dwupoziomowy apartament w Playa Flamenca
149.500 €
Dwupoziomowy apartament w Playa Flamenca
COSTA BLANCA PŁD. / Playa Flamenca
Dom na dużej parceli z panoramicznym widokiem na morze w Pinar de Campoverde
370.000 €

 

FACEBOOK HISZPANIA  TWITTER  BLOGER  YOUTUBE

 

 

 

Reklama

FORUM-NIERUCHOMOSCI

Carlos Saura twórczość

Carlos Saura – wybitny reżyser hiszpańskiego kina

„Chcę oglądać kino niesamowite, wspaniałe, ale przeżywać je samemu.” - Carlos Saura

Carlos Saura postanowił swoje słowa wcielić w życie i stworzyć kino, które będzie fascynować, zaskakiwać, momentami nawet zasmucać, wyśmiewać i przerażać. Sam zawsze powtarzał, że jego twórczości można zarzucić wiele, m.in. nietrzymanie się konwencji, ale gra z odbiorcą i dbałość o jego doznania zawsze są na najwyższym poziomie.

Carlos Saura Atarés to jeden z bardziej znanych reżyserów filmowych, którego wczesna twórczość miała duży wpływ na hiszpańską kinematografię. Jest też scenarzystą, pisarzem, producentem filmów i fotografem. Urodził się 4 stycznia w 1932 roku w Huesca, miasteczku w prowincji Aragonia, w północno-wschodniej Hiszpanii. Carlos Saura to doskonały obserwator życia społecznego, intelektualista i człowiek o wysokim zmyśle estetycznym.

Carlos Saura – urodzony reżyser i artysta

Artystyczne tradycje w rodzinie Saury miały swoje pokoleniowe korzenie, a jego brat – Antonio Saura, jest hiszpańskim malarzem. Matka Saury była pianistką, a w swoich synach chciała zbudować miłość do sztuki i muzyki.

Carlos Saura od najmłodszych lat fascynował się obrazem. Fotografia i możliwość uchwycenia ruchu była jego pasją, ale wiązał z nią także swoje przyszłe życie zawodowe. Przygoda z fotografią została doceniona jeszcze w nastoletnim okresie życia Saury. Już w 1951 roku jego prace fotograficzne zostały wystawione na indywidualnym wernisażu w Królewskim Towarzystwie Fotograficznym. Saura nigdy tak naprawdę nie zrezygnował z fotografii na rzecz reżyserii – zawsze była jego pasją i odgrywała w jego życiu dużą rolę.

W 1953 roku Saura rozpoczął studia w Instituto de Investigaciones y Estudios Cinematográficos (Instytut Kinematografii) na Wyższej Szkole Filmowej w Madrycie. Dzięki studiom, już cztery lata później otrzymał tytuł reżysera. W tym czasie studiował jednocześnie też dziennikarstwo. W Instytucie Kinematografii przez jakiś czas sam był nauczycielem, jednak długo nie cieszył się tą funkcją. Saura tworzył filmy, które w ówczesnych czasach reżimu generała Franco, nie podobały się władzy. Dlatego też został zwolniony z pełnienia funkcji wykładowcy praktyki scenicznej w 1963 roku.

Życie prywatne Carlosa Saury, można by rzec, było równie burzliwe co jego twórczość. Rozwodził się dwukrotnie, a przez dłuższy czas był w związku z amerykańską aktorką Geraldine Chaplin, córką Charliego Chaplina. Grała ona w wielu filmach Saury i była jego muzą.

CARLOS-SAURA-PORTRET-REZYSERA
Carlos Saura

Twórczość pełna sukcesów

Pierwsze filmy Saury, jeszcze za czasów studenckich, to obrazy krótkometrażowe i dokumentalne. Główną postacią w filmach był jego brat, Antonio. Pierwszy film nakręcił w 1950 roku, za pomocą 16-milimetrowej kamery. Miał wtedy dopiero 18 lat. Jego pracą dyplomową na studiach był film Niedzielne popołudnie, który inspirowany był opowiadaniem Fernando G. de Castro.

Początki samodzielnej kariery Saury były bardzo udane i dawały mu szansę na rozwój. Pierwszym jego angażem była rola asystenta operatora w filmie List z Sanabrii w reżyserii Eduardo Ducaya. Kolejno pracował też jako pomocnik techniczny przy filmie Zgryw Leopoldo Pomesa, a także jako operator w filmie Puertollano.

Swoje wczesne filmy Saura reżyserował w nurcie hiszpańskiego neorealizmu (sprzeciw wobec faszyzmu). Szybko zafascynowała go twórczość Luisa Buñuela. Szczególny wpływ wywarł na nim film dokumentalny Buñuela Ziemia bez chleba – Hurdowie. W 1958 roku Saura stworzył pierwszy całkiem autorski film Cuenca. Co więcej, Saura w tym filmie pełni rolę scenarzysty i operatora. Film ten przyniósł reżyserowi popularność i został przyjęty pozytywnie przez krytyków.

W twórczości Carlosa Saury nie brak hiszpańskich rytmów, namiętności, pasji i temperamentu. Saura tworzy opowieści wokół śmierci, przemijalności ludzkiego życia i samotności. Człowiek niekiedy rozmija się z rzeczywistością, gubiąc i zatracając jej poczucie – o tym właśnie Saura mówi głośno w swoich obrazach. Jego filmy to osobiste przemyślenia i inspiracje kulturą hiszpańską, a przede wszystkim muzyką. Muzyka i tanieć są wyrazem uczuć w twórczości Saury, a także jego fascynacji. Filmy inspirowane muzyką to głównie Tango, Flamenco, Blood Wedding, a także adaptacje operetek hiszpańskich, w tym słynna Ay, Carmela!. Gorące rytmy, wyszukane choreografie i pasja – wpływ tańca i muzyki widać praktycznie w każdym filmie Saury.

Jego twórczość to ponad 40 znakomitych filmów oraz drugie tyle scenariuszy. Jedne z bardziej znanych obrazów reżysera to Nakarmić kruki z 1976 r., Ogród Rozkoszy z 1970 r., Anna i Wilki z 1973 r., Krwawe Gody z 1981 r., czy El Dorado z 1988 r. Jego najnowszy film to Ja, Don Giovanni z 2009 roku. Obecnie Saura reżyseruje również widowiska i inscenizacje.

TWORCZOSC-SAURA

Fascynująca gra z widzem

Carlos Saura tworzył głównie dramaty psychologiczne i społeczne. Jego filmy to dążenie do nowości, różnorodności i wieczne poszukiwania. Elementy ludowe są doskonale widoczne w stylu Saury. Obrazy reżysera to ilustracja hiszpańskiej tradycji, która jest w nich głęboko zakorzeniona i bardzo charakterystyczna. Filmy są kreatywne i metaforyczne. Łączą marzenia senne z rzeczywistością, pokazując ich wpływ na życie człowieka. Niekiedy ironiczne, niekiedy tragiczne, jednak nikogo nie pozostawią obojętnego.

Saura nie lubił ograniczeń i nie uznawał ich. Łamał konwenanse i nie bał się eksperymentować. Jego twórczość to niezwykła i fascynująca gra cieni i światła, w której widać zamiłowanie do piękna. Nie brak też fascynacji tą mroczną stroną natury człowieka, jego uzależnienia od społeczeństwa i wypełniania potrzeb społecznych. W obrazach Saury widać nieuchronność śmierci i determinizm ludzkich losów. Nie brak też w jego filmach zabarwień politycznych. Saura był przeciwnikiem reżimu i dyktatury, którą rozkładał na czynniki pierwsze i ukazywał jej prawdziwe oblicze. Widać to szczególnie w filmach Polowanie, Kuzynka Andżelika czy Elizo, życie moje.

To co Saura chce osiągnąć w swoich filmach to zauroczyć widza, dać do myślenia i prowadzić z nim wymyślną grę, poprzez metafory, groteskę czy wymyślne aluzje. Najbardziej charakterystyczne i intrygujące dla reżysera jest przenikanie się w filmach różnych płaszczyzn czasowych, nakładanie się teraźniejszości i przeszłością w kontekście wspomnień.

Carlos Saura – wielokrotnie nagradzany

Carlos Saura to doceniany na całym świecie reżyser, a jego liczba nagród i wyróżnień jest imponująca. Jedną z ważniejszych nagród dla Saury była Specjalna Nagroda Jury w Cannes, którą otrzymał dwukrotnie. Filmy, które zostały nagrodzone to Kuzynka Angelika z 1973 roku oraz Nakarmić kruki z 1976 roku. Reżyser otrzymał też w 1981 roku nagrodę Złotego Niedźwiedzia na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.

Uznanie jury zdobył wtedy film Szybciej, szybciej. Nagroda Srebrnego Niedźwiedzia powędrowała do Saury dwukrotnie. Statuetki otrzymały filmy Polowanie z 1966 roku oraz Mrożony peppermint z 1967 roku. W życiu Saury nie zabrakło również nominacji do Oscara za film Mama ma sto lat z 1979 roku oraz Tango z 1998 roku (w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny). W Hiszpanii, ojczyźnie Saura, film Ay, Carmela! został dwukrotnie doceniony przez hiszpańskie środowisko filmowe. Reżyser otrzymał nagrodę Goya, za najlepszą adaptację filmową oraz reżyserię.

POSTER-FILMOWY-CARLOS-SAURA

W 1996 roku wyróżniono jego film Taxi na Festiwalu w San Sebastian. Festiwal Filmowy w Montrealu przyniósł reżyserowi nagrodę najlepszego reżysera za film Pajarico w 2004 roku. Filmy Carlosa Saury również znalazły uznanie w Polsce, gdzie reżyser został nagrodzony podczas festiwalu Camerimage w 1998 roku.
Otrzymał nagrodę specjalną za niezwykłą wrażliwość wizualną. W 2000 roku na Festiwalu w Karlowych Warach przyznano mu nagrodę specjalną za wkład do kinematografii światowej.

Zapraszamy na pozostałe serwisy IBERMAXX

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.

ico zamknij